Jonge kinderen en de Oude Grieken

Als je merkt dat je kind het moeilijk heeft wil je het helpen. Daar is niets ingewikkelds aan. Tenminste als je weet wat er aan de hand is. Vaak is het alleen zo dat je dat niet direct weet.

Om je een beetje te helpen zoeken deel ik graag het hieronder te lezen verhaal. Het is een door mijn ervaringen ingekleurde en aangevulde theorie, dus dat is wat het waard is.

Het begon bij De Oude Grieken, zij onderscheidden 3 verschillende gebieden in een mens:
1- het denken
2- het voelen
3- het willen
4- en voegden nog een vierde gebied toe: het waarnemen.
(Ik denk dat het waarnemen de sleutel is en de tolk om de drie gebieden met elkaar in harmonie te brengen en op een goede manier te laten samenwerken, maar daarover in een volgend college meer).

Als je merkt dat de boodschap niet over komt, geeft dat een machteloos gevoel. Je legt het uit, je voelt mee, maar er veranderd niets. Ondanks mijn vijf jaren Focussen en mijn trainerschap daarin, kwam ik vaak niet verder. En min of meer vanzelf kwam daar dat idee van het denken, voelen en willen langs.

Een voorbeeld:
Een kind steekt over en kijkt niet uit, een auto stopt met piepende remmen. Het kind huilt van schrik. De ouder komt naar het kind gerend en legt geagiteerd (ook geschrokken) uit dat het kind voortaan beter moet uitkijken, omdat er altijd een auto kan komen. Het kind blijft huilen.
Op deze manier heeft de ouder groot gelijk, maar steekt niet in op het ‘juiste gebied’. De ouder wil via het denken (uitleggen) de ervaring (het huilen en de schrik) te lijf. Maar dat lukt niet, omdat het kind de uitleg niet als eerste nodig heeft. Het heeft troost en erkenning nodig voor de schrik.
Waarschijnlijk komt er weinig over van het hele verhaal van de ouder. Dit kun je waarnemen. Kijk en luister naar je kind, wat zie je, wat merk je?
Het probleem van het kind zit dus in het gebied van het voelen/ervaren: de schrik. Eerst kun je dan erkenning en troost geven, zodat de schrik verdwijnt. Pas als het kind niet meer huilt, kun je eventueel uitleggen wat het voortaan moet doen.

Hieronder zie je schematisch weergegeven hoe het werkt:

gebied wat hoort erbij? welke problemen spelen er? strategie
denken begrip, verbanden zien, ordenen, strategieën, modellen, formules, etc. niet begrijpen, chaos, geen oorzaak en gevolgen zien, etc. verklaren en uitleggen, laten zien hoe iets werkt en in elkaar zit, helpen verwoorden
voelen ervaringen, emoties, lichamelijk waarneembare gevoelens overspoeld raken door emoties, vastzittende ervaringen die als triggers werken, te weinig emoties, ervaringen wegduwen, manipuleren, etc. erkenning geven, goed luisteren, spiegelen wat je merkt en hoort, inleven en aanvoelen, helpen verwoorden
willen vertrouwen, zelfvertrouwen, daadkracht, wilskracht, moed, geduld, rust, wijsheid angst, agressie, ‘lafheid’, driftbuien, dwarsheid, te eigengereid, niet luisteren, niks willen, niks lusten, niks kunnen, etc.
    1. voordoen
    2. samen doen
    3. zelf laten doen door ruimte te geven

spreek weinig en met lage stem, langzaam, zeg b.v. geruststellend en niet dwingend: “Je kan dit wel.” Handelen, sturen, grenzen en duidelijkheid bieden, de leiding nemen, waar passend positieve bekrachtiging: (goed zo! etc.) bemoedigen.